Burnumuz solunum sistemimizin ilk durağıdır. Önemi yeterince bilinmediği için kullanma konusunda da pek yeterli olmadığımız bu organımız gerçek anlamda bir mucize gerçekleştirir.

Soluduğumuz havada %’78 azot, %’21 oksijen, karbondioksit, neon ve diğer gazlar bulunur. Bununla beraber soluduğumuz havada  ayrıca tozlar ve atık olarak bulunan partikülller mevcuttur. Burnumuz soluma esnasında havadaki bu partiküllerin büyük bir kısmını, doğada doğal olarak bulunan radyoaktif maddeleri, içindeki tüycükler aracılığı ile temizler. Bununlada kalmaz , kuru havayı nemlendirir, nemli havayı uygun nem düzeyine getirir, soğuk havayı ısıtır ve bu düzenlemeleri yaptıktan sonra, akciğerlere gönderir. Bu temizlenmiş ve uygun hale getirilmiş hava akciğerler aracılığıyla alveollere oradan da kan yoluyla hücrelere gider.

Temizlenen kandaki toksinler %’70 yakın bir oranda yine solunum yolu ile atılır. Burun dediğimiz bu mucize organ, bu işlemleri gerçekleştirirken en büyük yardımcısı olan  Diyafram dediğimiz ve karaciğer ile midenin üzerinden akciğerlere kadar olan bölümde yer alan körük şeklinde çalisan  bir kasın yardımını da alırsa daha yüksek ve kapasiteli nefeslere ulaşir.

Diyafram kasının da etkin bir şekilde solunuma katılması ile ulaşilan bu yüksek kapasiteli nefesler, kanın oldukça kaliteli bir şekilde temizlenmesini, beynin daha yüksek  oksijen kullanımını temin eder..

Nefes teknikleri çalismalarinin başinda, ağırlıklı olarak diyafram ve burnun kullanımı ögretilir.

Bir kere doğru ve kapasiteli nefes almaya başlayan bünye, çok kısa bir zamanda hücre bazında kendini yenilemeye ve dinçleşmeye başlar. Aldığımız her nefesin %25’inin beyin tarafından kullanılıyor.

Doğru ve yüksek kapasiteli nefeslerin ilk etkisi beynimizin daha sağlıklı çalismasi demektir.